Mito: pierwsza alfa z napędem warpowym*?

Prędkościomierz szybszy niż obrotomierz

*)

Napęd warp

Wynalazcą napędu warp był w świecie Star Trek doktor Zefram Cochrane (grany przez Jamesa Cromwella, znanego z filmów Babe świnka z klasą i Zielona mila w filmie Pierwszy Kontakt, a także Glenna Corbetta w TOS: Metamorphosis). Pierwszy lot z prędkością warp odbył statek Phoenix w roku 2063 (wg chronologii Star Trek). Epizod ten był centralnym wątkiem filmu Star Trek: First Contact.

Zdolność napędu do przekraczania prędkości światła jest tłumaczona w następujący sposób: statek generuje tzw. pole warp, czyli lokalne zakrzywienie czasoprzestrzeni. Przestrzeń zagęszcza się przed statkiem i rozciąga za nim, dzięki czemu statek pokonuje ogromne odległości, nie przekraczając prędkości światła. Można to porównać do deski surfingowej generującej swoją własną falę.

Takie zakrzywienie czasoprzestrzeni wymaga ogromnej energii. Sercem napędu Warp jest tzw. rdzeń warp, w którym zachodzi kontrolowana reakcja antymaterii z materią, produkująca wysokoenergetyczną plazmę. Plazma ta jest następnie pompowana przez serię cewek Warp zlokalizowanych w gondolach Warp, w których mieści się mechanizm generujący pole warp.

Co ważne prędkość warp 1 jest równa prędkości światła, ale warp 2 nie wynosi już dwukrotności tej prędkości, lecz 10-krotność.

wiki