Volkswagen Eos jest jak na kabriolet może mało szalony, ale bez wątpienia bardzo udany.

Volkswagen zapowiada model Eos jako "365-Days-a-Year Cabriolet". Po doświadczeniach minionej zimy - nie chcąc wystraszyć klientów - roztropniej chyba byłoby powiedzieć: szykowne cabrio-coupé na płycie podłogowej Golfa. Golf na śniegu jakoś sobie poradzi, a kabriolet?

Wiadomo, że w salonach pojawi się w już czerwcu. Zobaczmy - na razie w letniej scenerii - co jest wart.

Na parkingu przy ateńskim lotnisku Volkswagen wystawił pięć wersji silnikowych. Trzy benzynowe, z sześciobiegowymi skrzyniami (115 KM, 150 KM i 200 KM), 250-konnego sześciocylindrowca ze skrzynią DSG i diesla TDI o mocy 140 KM. Wybrałem 200-konny model TFSI z karoserią w perłowoczarnym kolorze.

Nie dla mięśniaków

Dwulitrowy silnik ma co prawda znakomite brzmienie wydechu, ale wewnątrz przy otwartym dachu ledwo go słychać - pojazd został tak wyciszony, że przy 80 km/h spokojnie można rozmawiać półgłosem lub słuchać muzyki klasycznej. Głośnego łupania dyskotekowych basów fabryczny system audio i tak by nie wytrzymał - sprawdziłem. Niskotonowe membrany męczą się już w połowie skali, co na pewno zezłości bywalców nadmorskich promenad.

Auto przyspiesza w niespełna 8 sekund do 100 km/h - wydaje się, że oparcie fotela wyprzedza kierowcę. Nie udało mi się osiągnąć zapowiadanych 232 km/h, ale też drogi Peloponezu były zbyt kręte i dziurawe, aby sprawdzać fabryczne osiągi. Pozytywne emocje gasił wskaźnik paliwa - powyżej 140 km/h komputer nieustannie wskazywał zużycie ponad 15 litrów benzyny na 100 km.

Mocniej pobudzone pedałem przyspieszenia auto porusza się bardziej niż swobodnie. Dynamiczne zmiany przełożeń 6--biegowej skrzyni, dobrze znanej z Golfa, pozwalają na żwawe manewry na jezdni.

Przed motocyklistami trudno uciec, ale z większością Greków na szosie mogłem śmigać łeb w łeb. Jeżdżą dwukrotnie szybciej, niż nakazują znaki, i niemiłosiernie trąbią na maruderów. Nie było wyjścia, musiałem się dostosować. Ale wtedy pryska czar cruisingu - mimo bardzo skutecznego windschottu (rozłożony "kasuje" użyteczność tylnych foteli), powyżej 100 km/h wiatr bezlitośnie targa czuprynę. Czapka nic nie pomoże - co pół kilometra trzeba się zatrzymywać, żeby podnieść ją z jezdni.

Samochód ma świetnie zestrojone zawieszenie, jeździ jak przyklejony. Nawet z odłączonym ESP idealnie trzymał się śliskich, krętych asfaltów pomiędzy Atenami a przylądkiem Sounio. Hamuje bardzo skutecznie. I jest piękny jak poranne zorze nad Sounio. Żal wysiadać.

Różanopalca bogini

Z zewnątrz podobieństwa do Golfa kończą się na firmowym logo i zarysie chromowanego grilla. Wewnątrz jest Golfa więcej - przede wszystkim płyta podłogowa, typowa paleta silników i estetyka kabiny: krój deski rozdzielczej, kierownica, fotele, konsola środkowa. Wszystko jednak z wyraźnymi aspiracjami do klasy wyższej - bliżej Passata niż Golfa, od chromowanej obwódki nawiewów po pseudodrewniane wstawki.

Od momentu przekręcenia kluczyka w stacyjce Eos pobudza zmysły. Naciśnięcie guzika na tunelu wystarczy, aby unieść szklany panel dachu. Karoseria za plecami kierowcy trzepoce plastikowymi skrzydełkami pokryw, dach majestatycznie - niemal przez 30 sekund - składa się do bagażnika. Polerowane listwy otaczają górną krawędź kabiny, jak w motorówce. Człowiek czuje, że życie jest piękne.

Mój Eos - czy raczej "moja", bo Eos, o której Homer pisał "różanopalca", to łagodna bogini zórz porannych - miał jasne wnętrze, a drewnopodobne okładziny przypominały orzechowy fornir. Bardziej podobał mi się inny zestaw: metaliczny błękit z czerwoną skórą i ciemnym niby-drewnem. Uniesienie pokrywy popielniczki na tunelu obnaża materiał - widać niepolerowany plastik, ale ogólne wrażenie znakomite. Kierownica obszyta czarną skórą świetnie leży w dłoniach.

Wyposażenie niezłe: odłączalny ESP, półautomatyczna klimatyzacja, sześć airbagów. Błąd w sztuce to skóra, którą obszyto fotele i wyłożono panele poszycia wnętrza. Jest zbyt twarda i nie pachnie jak skóra. Błąd drugi to dziwaczne zatrzaski prowadnic dachu w górnej partii ramy przedniej szyby. Są wręcz porażająco brzydkie.

Liczba przycisków wokół panelu audio/navi może przytłaczać, ale obsługa większości z nich jest - jak w każdym VW - intuicyjna, wliczając regulatory klimatyzacji. Sterowanie radiem z kierownicy jest bardzo wygodne. Głęboko osadzone analogowe zegary i czerwony wyświetlacz komputera pokładowego są - jak w Golfie - świetnie widoczne nawet w pełnym słońcu. Skala kończy się na 260 km/h, a to poprawia samopoczucie.

Ładne fotele przednie mogą jednak zirytować tęgich pasażerów. Siedzisko jest dość wąskie, wybrzuszone boki uciskają uda, a podparcie boczne jest znikome - w ciasnych zakrętach kiwałem się jak wahadło. Z tyłu można posadzić najwyżej dziecko lub psa, najlepiej yorka. Włosi nie bez powodu nazywają takie nadwozia "2+2". Wysokich kierowców może też zaskoczyć nisko poprowadzona, i przez to ograniczająca widoczność górna krawędź przedniej szyby.

Styl i rozsądek

Niemiecki producent wykorzystał doświadczenia Peugeota i Renaulta - zrobił sportowe auto z niemałym bagażnikiem, do którego włożymy dwie spore torby podróżne i jeszcze zostanie sporo miejsca na drobiazgi. Praktyczna pokrywa osłania bagaż przed elementami składanego dachu - póki nie zostanie zatrzaśnięta, mechanizm będzie unieruchomiony. Podobnie, gdy staniemy za blisko innego auta czy ściany - sensory w zderzaku wyłączą mechanizm, zapobiegając uszkodzeniom. Praktyczne i sensowne. Niestety, podczas zmiany cabrio w coupé (i odwrotnie) auto musi stać.

Przy wyłupiastych zadach francuskich CC Eos może być synonimem stylu. Wydłużone nadwozie z mocno zaznaczonym tyłem przydaje całej bryle lekkości, choć auto nie jest tak śmiałe w kształcie jak konkurencyjna Astra TwinTop. W sumie Eos to bardzo dobre cabrio-coupé dla kierowców, którym bardziej od długonogich plażowiczek i hitów Kylie Minogue odpowiada cruising z żoną w towarzystwie ptasich treli.

VW Eos 2.0 TFSI

kompendium

Silnik czterocylindrowy, umieszczony poprzecznie z przodu

Pojemność 1984 ccm

Moc 200 KM przy 5100 obr/min

Maks. moment obrot. 280 Nm przy 1800-5000 obr/min

Skrzynia biegów manual/6

Prędkość maks. 232 km/h

Przysp. 0-100 km/h 7,8 s

Masa min. 1536 kg

Dł./szer./wys. 440,7 / 179,1 / 144,3 cm

Rozstaw osi 257,8 cm

Opony 215/55 R 16

Zużycie paliwa 11,4 l cykl miejski, 6,6 l poza miastem, 8,4 l mieszany

Pojemność baku 55 l

Cena od 30 200 euro (w Polsce prawdopodobnie około 80-120 tys. zł)

Gaz

atrakcyjny design, elastyczny silnik i stabilny tor jazdy (także z wyłączonym ESP), dobra jakość materiałów, precyzyjny montaż, bogaty wybór silników, dość pojemny bagażnik (380/205 l z rozłożonym dachem).

Hamulec

zbyt banalny (golfowy) design wnętrza, nieestetyczne wykończenie krawędzi ramy szyby przedniej, mało miejsca z tyłu, wysokie zużycie paliwa.

[summa Summarum]

Niebanalne auto sportowe - coupé i rasowy kabriolet, za którym oglądają się kierowcy i przechodnie. Wysmakowane, eleganckie linie nadwozia i komfortowe wnętrze plasują najnowszy produkt VW raczej powyżej Jetty niż w cieniu popularnego Golfa.

http://tiny.pl/tzjf

widziałem to cos pare razy i szczerze powiem ze zapowiedzi wypadły dużo lepeij. W rzeczywistości jest jakiś taki mały niezgrabny, inny aniżeli pokazali go w świetle kamer .