Mitsubishi L200 - subiektywny teścik użytkownika

Ostatnio pick-up’y rządzą więc aby pomóc osobom zainteresowanym autami 4x4 w wyborze pojazdu przedstawię mój subiektywny teścik L200 w starej budzie. Trafił mi się sprzęt całkiem nowy, mogę mieć więc jako taka pewność, że na moje wrażenia nie wpływała powypadkowa przeszłość, czy pościnane zęby trybów w przekładniach.

Do teściku wybrałem L200 Work – nófke sztukie salonoofkie. Silnik 2,5 diesel + turbo z inrecoolerem. Moc 84kW, moment 240Nm/2000 obr. Masa własna 1745kg.

Kolor –zielony metalik.

Wyposażenie – totalna bida z nyndzom (cóż Work = wół roboczy do tyrania a nie lansowania po bulwarach, to nie dwubarwna i wypasiona wersja) 2 x poducha, ABS. Jedyny wypas to klima manual. Zero elektroniki czy innych bajerów. Jedyna elektronika w kabinie to zegarek – typowo japoński, ciekłokrystaliczny.

KABINA->bida. Tworzywa matizowo/polonezowe, jasnoszara, ale znośne. Dużo miejsca z przodu – ciasno mało z tyłu. Tapicerka radykalnie syntetyczna-robi wrażenie nieczułej na brud. Dywaniki są textylne – w tej wersji to średnia zaleta. Ale w sumie i tak jest lepiej niż np. w porównywalnych wersjach Hiluxa, gdzie z przodu bywała pojedyncza kanapa (jak w M20!) pokryta ohydną dermą.

Dość nisko przebiega linia dachu i wyższe osoby na 100% przywalą głową przy wsiadaniu.

Generalnie – uczucie taniości udziela się nabywcy.

NADWOZIE ->każdy widzi. otwierana klapa bagażnika. Co tu więcej powiedzieć..

JEDZIEMY -> auto ma napęd na 2 koła tylne. 4X4 i reduktor włącza i wyłącza się jedną gajgą (obok biegów). Wchodzi ładnie i nie trzeba poprawiać jak np. w Defenrerze. Auto ma tez blokadę tylnego mostu – włączaną elektrycznie pstryczkiem na desce. Wszystkie terenowe czynności wykonuje się po zatrzymaniu.

Biegi czym niższe tym krótsze. Na szosie 1 i 2 w zasadzie służą do ruszania. Z takim niutonem, jeśli obroty nie spadną mocno poniżej 2tys., na 3-ce auto daje radę w ruchu miejskim (używanie 1 i 2 powoduje, że silnik ryczy a auto szarpie). Niestety, w kabinie słychać pracę przekładni. Manewrowanie jest łatwe, bo wielgachne lusterka formatu A4, które generują spory szum oraz szyba z tyłu zapewniają lepszą widoczność do tyłu niż moja octavia. Tyle, że auto tej wielkości, w mieście będzie raczej królem parkingów buforowych.

Zimny silnik po odpaleniu terkocze jak w ursusie. Podobnie rozgrzany pod dużym obciążeniem. Ale po kilku minutach, rozgrzany silniczek pracuje znośnie. Praca sprzęgła – taka sobie – ale było całkiem nowe – może musi się wyrobić.

ABS- tragedia. Działa, ale z subtelnością młotu pneumatycznego i hałasuje ponadto. Jest stresujący i nieprzyjemny w odbiorze. Zdecydowanie najgorszy jakiego używałem.

Na szosie auto w prędkościach zbliżonych do kodeksowych zachowuje się poprawnie, cicho... niemal jak przeciętna osobówka. W koleinach sprzęt daje radę-nie myszkuje, nie prowadza przy wyprzedzaniu jak niektóre suv’y na szerokim kapciu. Jest tylko jen minus. Auto ma lekką doopę (dociążoną jedynie przez pełnowymiarowe koło zapasowe) i b. twardy zawias. Efekt tego na szosach o typowo polskiej jakości jest taki, że niewielkie poprzeczne wyboje wprawiają auta w trzęsawkę (to samo jest w czasie szybkiej jazdy w terenie) - biada waszym nerkom. Duże wyboje powodują natomiast bujanie całego auta – wtedy dostajemy po żołądku. Obydwa efekty b. nieprzyjemne. Tutaj przewaga podobnego w końcu hiluxa jest wyraźna-toyota tak nie buja.!

Silnik zapewnia przyzwoita dynamikę. Z 5-ki można śmiało i bezpiecznie wyprzedzić dużą część przeciętnych osobówek.

W terenie ... Miodzio!. Bujanie ustaje lub znika w walce. W lekkim terenie sprzęt daje rade na 2 kółka. 4x4 musiałem włączyć dopiero na b.miękim podłożu. Wtedy krótkie i mocne 1 i 2-ka pokazują po co są jakie są. Przy szybkiej jeździe po luźnym podłożu dobrze jest zapiąć 4x4 bo auto jest wtedy kontrolowanelne w pełni. Przy 2 na pędach niekoniecznie. Generalnie w terenie spoko i cool. Żwirownia, zaorane pole, czy byle jakie polne drogi – to idealne miejsce dla tego sprzętu. Tutaj zastrzeżenia z asfaltu znikają zupełnie a szosowe wady staja się zaletą.

Duży niuton i lekka, napędzana doopa powodują, że tyłem potrafi zarzucić – zarówno na asfalcie jak i na żużlu, na wyjeżdżaniu z łuku ale i na prostej jak bieg zbyt niski a gazu zbyt dużo. Auto ma duży promień zawracania (6,6m)-na polu czy pustyni bez znaczenia – ale już w lesie jest to bolesne; tyle, że tak mają wszystkie długie trenówki.

Prześwit ponad 20 cm potrafi być za mały-zależy gdzie pojedziemy.

Generalnie jest to idealny pojazd do roboty i do tego można go polecić w 120%. Do lansowania się nadaje, ale lanser przypłaci to niewygodą. Jako auto rodzinne tez go nie widzę. Nie jest to sprzęt super komfortowy – to nie JEEP Grand czy LR Discovery. Nie wiem jak są zestrojone wersje z dwukolorowym nadwoziem-może tamte bardziej są cywilne niż robotnik, którego testowałem. Jeśli ktoś nie potrzebuje woła roboczego a chce pick-upa to niech sobie navarę kupi. Ale jeśli do roboty to L200 pasuje jak ulał.