Gdy II Wojna Światowa dobiegała końca , firma SAAB , producent samolotów bojowych zrozumiała , że trzeba wejść na zupełnie inny rynek. Dla pierwszego projektu samochodu przewidziano nazwę kodową XP92 czyli eksperyment-personmobil 92 co dawało do zrozumienia iż jest on skierowany bezpośrednio do klasy małych samochodów takich Opel Kadett , DKW i Adler. Ustalono wartość pojazdu dla przyszłych konsumentów na poziomie 3200 SEK ( 1942 r. ). Ostateczna decyzja w sprawie rozpoczęcia projektowania samochodu zapadła jesienią 1945 roku. Ówczesny szef wydziału projektowania stworzył szkic w skali 1:25 i określił ogólną charakterystykę samochodu , która zawierała dane :

- rozstaw osi 2,75 m

- łączna długość 4,5 m

- opory powietrza mniejsze o 50 % od pojazdów konkurencji

- maksymalna masa 800 kg

- napęd dzięki poprzecznie montowanemu silnikowi dwusuwowemu

- napęd na koła przednie

Ciekawostką jest , że konstrukcja drzwi wymyślona przez Gunnar Ljungström (kierownik zespołu rozwoju), była podyktowana bezpieczeństwem a nie modą. Ich zadaniem było zminimalizowanie ewentualnych uszkodzeń podczas wyjeżdżania z garażu.

Żaden z inżynierów nie miał doświadczenia w projektowaniu samochodów a tylko dwóch z całego zespołu ( 16 osób ) miało prawo jazdy. Bardzo potrzebowali wszelkich informacji na temat produkcji aut jednak ich zdobycie nie było łatwe ponieważ musieli utrzymać własny projekt w ścisłej tajemnicy.

Mieli nadzieję , że kilka wizyt odbytych w Nyköpings Automobilfabrik ( później ANA ) da im jakieś informacje jednak to było nadal niewystarczające. Na domiar złego cała dostępna wtedy literatura fachowa zawierała tylko przedwojenne konstrukcje. Inżynierowi zdali sobie sprawę, że będą musieli wszystkiego nauczyć się sami. Co ciekawe był i nadal koło fabryki SAAB istnieje złom , na którym inżynierowie znajdowali różne potrzebne części i ….. inspirację ( ! ). Kupili na nim również kilka samochodów , w tym DKW , Hanomag , Opel i Volkswagen.

Inżynierowie , jak już wcześniej pisałem mieli doświadczenie tylko w konstrukcjach samolotów , w których wzmocnienie konstrukcji odbywa się m.in. dzięki zamontowaniu specjalnych włazów ( ? ) w poszyciu zewnętrznym. Jako , że nie było to absolutnie opłacalne i dopuszczalne w samochodzie zdecydowali o zamontowaniu tylnej , możliwie jak najmniejszej szyby z zachowaniem wzoru split-window.

Jako , że bardzo ważny był niski opór powietrza pierwszymi analizami zostały poddane projekty nadwozia. W śnieżnym kraju doskonale miał się sprawdzać przedni napęd a specjalna konstrukcja błotników i nadkoli pozwalała na ewentualne zbieranie się śniegu bez ograniczeń dla funkcjonowania kół.

Wiosną 1946 r. przy pomocy stolarzy z Motala powstały pierwsze , pełnowymiarowe makiety z olchowego drewna. Pierwszy model został zabarwiony na czarno przy pomocy pasty do butów ! Do budowy stalowego nadwozia zostali rekrutowani dodatkowi specjaliści z Thorells Kylarfabrik w Linköping. Ręczne kształtowanie blachy o grubości 1,2 mm okazało się trudnym wyzwaniem ale już w lecie 1946 roku był gotowy metalowy model , który składał się ze stalowego poszycia i drewnianego szkieletu.

Jak się okazało problemem był wybór koloru i doszło do sporu pomiędzy Dyrektorem Zarządzającym , który chciał użyć czarnej farby a vice DZ , który nalegał na kolor zielony. Problem rozwiązał się szybko sam ponieważ okazało się , że warsztaty miały zakupioną już farbę koloru czarnego. Jako , że lakiernie SAAB nie były w stanie podjąć się tego zadania skontaktowano się z Aktiebolaget Svenska Järnvägsverkstäderna (ASJ) czyli z Szwedzkim Zakładem Kolejowym w Arlov. Firma ta siłą rzeczy miała ogromne doświadczenie w lakierowaniu lokomotyw , wagonów i autobusów. Zarząd ASJ został poproszony o pomoc w polakierowaniu samochodu jednak nie byli chętni do pomocy ponieważ podejrzewali , że mają polakierować coś na kształt DeSoto i uważali to za trudne i bardzo pracochłonne. Jednak gdy się okazało , że jest to projekt nowego pojazdu bardzo szybko podjęli się zadania.

Prototyp był wyposażony w pożyczony ( DKW kupione na złomie ) dwusuwowy silnik o mocy 13 kW ( 18 KM ) , który zgodnie z założeniami został zamontowany z przodu , poprzecznie do osi pojazdu. W późniejszym czasie protopyp został wyposażony w „serce” i skrzynię biegów , które zostały zaprojektowane przez Gunnar Ljungström. Producentem bloków silników do prototypów była firma Albinmotor , której szef Albin Larsson wahał się z wykonaniem zadania , gdyż jego zdaniem kanały układu chłodzenia były zbyt skomplikowane. Po przejażdżce prototypem szybko zmienił zdanie (  ).

Oryginalny SAAB 92001 z 1946 roku testowany był w całkowitej tajemnicy , przemierzając zwykłe , wąskie i błotniste drogi leśne przeważnie późno w nocy lub bardzo wcześnie rano. Podczas testów inżynierowie pokonali dystans 530 000 kilometrów ( 329 327 mil ) !. Dziś , dokładnie ten sam egzemplarz znajduje się w muzeum SAAB w Trollhättan , który po wyprowadzeniu ze stanowiska jest gotowy do jazdy. Mówią na niego Ursaab , co oznacza „Oryginalny SAAB”

Po wytworzeniu kolejnych czterech prototypów SAAB 92 był gotowy do wprowadzenia do produkcji. Piękne kształty zostały zachowane w późniejszych modelach aż do SAAB 96 włącznie

Źródło:

http://www.wikipedia.org

fajny, karoseria trochę przypomina tatrę przedwojenną

A tutaj historia loga SAAB-a