Moja kochanka czyli syrena 104

Napisano 5 Kwietnia 200917 lat

Myślę wybrałem dobre miejsce by pochwalić sie moją Wilmą...

I tak Wyprodukowana została w 1967 roku, przez swój żywot przejechała niemal 150 tys. km, i miała tylko jeden poważny remont blacharski dwadzieścia pare lat temu. Nabyłem ją we wrześniu od pierwszego właściciela, całą zimę przestałą w cieplutkim garażu od czasu do czasu ją przepalałem i wyruszałem na mała przejażdżkę Tak wygladała w dniu zakupu:

Niestety albo i stety postanowiłem ją wyremontować na tip top i tak chciał bym ogłosić wszem i wobec iż od kilku tygodni dość intensywnie na miarę posiadanego czasu i możliwości remontuję swoją Wilmę. Jako ciekawostka... jak już napisałem wcześniej syrena była już kiedyś remontowana tak z dwadzieścia kilka lat temu i została zrobiona bez pomocy SPAWARKI czy innego MIGOMATU wszystko piknie ponitowane, zresztą zobaczcie sami:

Podłoga bagażnika

Podłoga za siedzeniami przednimi

Podłoga część przednia

Podłoga część tylna

Rozebrana wilma widać jaka jest zdrowa...

Poza jednym szczegółem :/

ale to nie jest nic strasznego i da się to ładnie załatać, Powiem wam iż błotniki które były na niej pochodzą od modelu 105 i również były przedłużane bez użycia spawarki - wszystko na nity które to nie zapewniały należytego połączenia i w miejscu spoiny szpachla była pęknięta na całej długości. Żeby to wyeliminować połapałem punktowo migomatem w miejscu połączenia oraz dałęm po dwie łaty na jeden błotnik przedni i jeden tylny.

Po niedzieli zwalam budę z ramy, czyszczę podłogę od spodu, maznę dobrym podkładem i buda jedzie do lakiernika, myślę ze na 1 maja zacznę składać wszystko do kupy.

Potem zabieram się za ramę tylko mam problema z pierwszą poprzeczka ramy, jest zmolestowana życiem i jej wąsy do których przymocowany jest zderzak są powyginane we wszystkie strony świata, ale mam nadzieję że ogarnę to wszystko