nie ma mnie od 3 dni w domu i juz mam dosc wyjazdu.... jak wy wytrzymujecie 2-3 tyg?

> nie ma mnie od 3 dni w domu i juz mam dosc wyjazdu.... jak wy wytrzymujecie 2-3 tyg?

Sam jeżdżę "na krótko" ale pewnie kwestia przyzwyczajenia, a część po prostu nie wytrzymuje

ktoś naprawdę musi to lubić

> nie ma mnie od 3 dni w domu i juz mam dosc wyjazdu.... jak wy wytrzymujecie 2-3 tyg?

3 dni ja co 2-3 tyg jade na delegacje na 2-3 tyg to dopiero frustrujace i tak od 2 lat bez przerwy

> 3 dni ja co 2-3 tyg jade na delegacje na 2-3 tyg to dopiero frustrujace i tak od 2 lat bez

> przerwy

Pfff, większość kierowców na przerzutach robi 4 tyg. w aucie, tydzień w domu i znowu 4 tyg. na UE. Też nie wiem jak to wytrzymują.

A marynarze? 6 miesięcy / 6 miesięcy

> Pfff, większość kierowców na przerzutach robi 4 tyg. w aucie, tydzień w domu i znowu 4 tyg. na UE.

> Też nie wiem jak to wytrzymują.

> A marynarze? 6 miesięcy / 6 miesięcy

tyle ze ja i tu i tu pracuje a taki kierowca ma tydzien wolnego calkowicie wolnego

Bo "bycie" kierowcą dalekodystansowej ciężarówki to sposób na życie a nie praca. To trzeba kochać i tym żyć a nie robić tego bo nic innego się "nie trafiło".

Dla ludzi z dieslem we krwi taka praca to satysfakcja. Nie tylko materialna (w końcu po to się pracuje) ale i zawodowa.

I born to be a trucker... Te słowa mówią wszystko.

Oni "żyją" w "trasie", po tygodniu w domu-dusza się i nosi ich po ścianach a dla rodziny są powodem rozstrojenia domowego układu dnia.

Brzmi to paradoksalnie ale tak to wygląda.

Tam gdzie kobieta wychodziła za mąż za kierowcę, dzieci rodziły się gdy tata był w trasie i rosły widząc go parę dni w miesiącu tak to właśnie wyglądało.

Ale za to w wakacje rodzina miała możliwość spędzenia taaak ich wakacji o których inni mogli pomarzyć.

Ech...To były czasy...

> Dla ludzi z dieslem we krwi taka praca to satysfakcja. Nie tylko materialna (w końcu po to się

> pracuje) ale i zawodowa.

> I born to be a trucker... Te słowa mówią wszystko.

Swieta prawda

> Bo "bycie" kierowcą dalekodystansowej ciężarówki to sposób na życie a nie praca. To trzeba kochać i

> tym żyć a nie robić tego bo nic innego się "nie trafiło".

> Dla ludzi z dieslem we krwi taka praca to satysfakcja. Nie tylko materialna (w końcu po to się

> pracuje) ale i zawodowa.

> I born to be a trucker... Te słowa mówią wszystko.

> Oni "żyją" w "trasie", po tygodniu w domu-dusza się i nosi ich po ścianach a dla rodziny są powodem

> rozstrojenia domowego układu dnia.

> Brzmi to paradoksalnie ale tak to wygląda.

> Tam gdzie kobieta wychodziła za mąż za kierowcę, dzieci rodziły się gdy tata był w trasie i rosły

> widząc go parę dni w miesiącu tak to właśnie wyglądało.

> Ale za to w wakacje rodzina miała możliwość spędzenia taaak ich wakacji o których inni mogli

> pomarzyć.

> Ech...To były czasy...

Dokładnie tak jest jak napisałeś. U mnie w żyłach jednak płynie krew a nie diesel więc już nie jestem kierowcą zawodowym. Nie powiem że nie lubiłem dalekich tras ale jednak wolę dom i codzienne spanie we własnym łóżku obok żony. Dawałem radę po 4 tygodnie w trasie i nie robiły na mnie wrażenia 5 dobowe kolejki lub 2 tygodniowe gnicie na urzędzie celnym w Rosji. potrafię odnaleźć sie w wielu sytuacjach ale jak tylko trafiła się okazja zmiany pracy na pracę na miejscu nie zastanawiałem się nawet 3 minut

i was born