Osoba z rodziny jest w niezręcznej sytuacji. Jej mąż zmarł jakiś czas temu. Pozostało auto, wiekowe, Cinquecento, z 199x roku (nie pamiętam dokładnie), którego właścicielem jest zmarły mąż. Auto gucio warte, więcej zachodu niż zysku, nie jeżdzone (brak prawa jazdy). Stan na dzisiaj jest taki,że auto stoi w komórce jak stało i ma opłacane OC. Czy można np zezłomować takie auto? Czy też procedura przeniesienia własności (i ew. zabawa z rodziną zmarłego.... chętna na ochłapy w postaci kilkuste złotych) jest nieunikniona...

> (i ew. zabawa z rodziną zmarłego....

> chętna na ochłapy w postaci kilkuste złotych) jest nieunikniona...

Złomowanie auta to tez dysponowanie własnością. A ta jest objęta prawem spadkowym. Sytuacja troche jest patowa-nie robiąc nic trzeba płacić OC, a chcąc wskazac nowego właściciela trzeba przeprowadzic prawo spadkowe. Z drugiej strony prawo spadkowe i tak cie nie minie bo zmarły pewnie miał więcej majątku niż to auto-więc auto tylko dopisze sie do wykazu rzeczy objetych postępowaniem spadkowym.

Wcale nie taki znowu problem. Trzeba tylko ustalić, ilu jest spadkobierców i przeprowadzić postepowanie spadkowe. Żone typowo nalezy się połowa majątku męża, resztą dzieli się dziatwa. Oczywiście, jak sprawa jest skomplikowana, to moga się pojawić schody, np. testament.

Postepowanie spadkowe nie jest znowu takie trudne, załatwiasz wszystko w sądzie.

Złomować nie można, bo trzeba ustalić nowego właściciela samochodu.

Pozdrawiam

Bartek

A co byłoby w przypadku jeśli spadkobierca(y) odrzuca spadek? Kto ma wtedy płacić OC

Sprawa spadkowa do przeprowadzenia.Jak masz papier, że dysponujesz spadkiem możesz je przerejestrować/zezłomować/sprzedać

> A co byłoby w przypadku jeśli spadkobierca(y) odrzuca spadek? Kto ma wtedy płacić OC

Wtedy samochód przechodzi na gminę (z całą resztą majątku...).

Z tym, że właścicielem połowy samochodu jest żona (o ile nie mieli rozdzielności)

> Żone typowo nalezy się połowa majątku męża, resztą dzieli się dziatwa.

Resztą dzieli się żona i dziatwa .

> Osoba z rodziny jest w niezręcznej sytuacji. Jej mąż zmarł jakiś czas temu. Pozostało auto,

> wiekowe, Cinquecento, z 199x roku (nie pamiętam dokładnie), którego właścicielem jest zmarły

> mąż. Auto gucio warte, więcej zachodu niż zysku, nie jeżdzone (brak prawa jazdy). Stan na

> dzisiaj jest taki,że auto stoi w komórce jak stało i ma opłacane OC. Czy można np zezłomować

> takie auto? Czy też procedura przeniesienia własności (i ew. zabawa z rodziną zmarłego....

> chętna na ochłapy w postaci kilkuste złotych) jest nieunikniona...

U mnie była podobna sytuacja. Zostało auto po dziadku (z tym, że babcia była współwłaścicielem, no ale pół auta zostało). Sprawa została rozwiązana dość prosto.

Babcia, mama i jej brat poszli do notariusza i spisali, że mama i wujek zrzekają się spadku na rzecz babci. Notariusz załatwił sprawy sądowe. Babcia przerejestrowała na siebie auto i już.

> Sprawa została rozwiązana dość prosto.

> Babcia, mama i jej brat poszli do notariusza i spisali, że mama i wujek zrzekają się spadku na

> rzecz babci. Notariusz załatwił sprawy sądowe. Babcia przerejestrowała na siebie auto i już.

I to jest najprostsze rozwiązanie. I chyba najszybsze

> I to jest najprostsze rozwiązanie. I chyba najszybsze

Niekoniecznie najprostsze

Dziękuję wszystkim za naświetlenie sprawy.

jak się z rodzina nie mozna dogadać to sprawa nie jest taka prosta, nie można wyodrebnić ze spadku tego samochodu, wszelkie odrzucenia spadku czy podziały dotyczą całości.

Kilka lat temu u mnie w osiedlu zmarł facet, nie miał bliższej rodziny , a ta dalsza zaczęła się żreć i sądzić o spadek, samochód po nim został jakiś słaby, stał z rok , ktoś wybił szybę, jedną , później drugą , a dalej to już poszło szybko , wrak zabrała straż miejska

> Niekoniecznie najprostsze

> Dziękuję wszystkim za naświetlenie sprawy.

No jest najłatwiejsze jeśli rodzina jest zgrana i chce sesownie to załatwić.

Problem faktycznie zaczyna się w momencie wojny o spadek, no ale wtedy zostaje droga sądowa.

Jeżeli spadkobiercy tego zmarłego są w stanie się dogadać to ja sugeruję wizytę u notariusza, gość załatwia wszystko, przygotowuje dokumenty, spadkobiercy podpisują i jest po sprawie (jest to raptem chyba jedna lub dwie wizyty u notariusza), jeśli jest problem to innej rady niż sąd nie ma (no ale tu rozpościera się wizja drogi przez mękę).