Alanka

Sytuacja jak u Barei... Przecież ludzie z większą wadą mają PJ.

U nas w przypadku jednego pomogła rozmowa (postępujący nowotwór odbierał władzę w nogach), a z drugim podstęp. Pogadane wcześniej było z lekarzem (neurologiem) i powiedział mu "Panie, daj pan spokój, tylu kierowców w rodzinie, ktoś zawiezie.", a co lekarz powiedział to było święte. Przestał jeździć.

Nie mów tak...

Przeczytam artykuł przy kawie. Dzięki za obie powyższe odpowiedzi.

A orientujesz się jak to jest z tym gdy ktoś ma właśnie padaczkę czy daltonizm? Da się to "ukryć" przed lekarzem? Pytam, bo znam przypadki dwa. Obaj mają prawo jazdy. Zastanawiam się jakim cudem, bo skoro nie udało się dostać na wymarzone studia z powodu daltonizmu to jakim cudem da się mieć PJ.

W przypadku taty myślę, że (ale mogę się mylić) fakt bycia instruktorem długie lata też ma wpływ na to, że jeździ wolniej. Powiedział nam, że jeszcze pojeździ, ale za jakiś czas odłoży prawko. Druga sprawa - w ubiegłym roku podczas wyjazdu kamperem jechał, zatrzymał się w polach "Ala teraz Ty, ja nie dam rady." - jest po operacji i dłuższe trasy, które na mnie nie robią wrażenia dzieli na etapy, albo za kółko któraś z nas. Babcia pomimo posiadanego PJ nie jeździ od 40 lat (ma 81). Na początku ustępowała miejsca dzieciom, a później weszły problemy z wzrokiem i odpuściła, bo uznała, że się nie nadaje. Za to szacun, bo z dziadkami był problem - obaj usilnie chcieli jeździć, ale choroba skutecznie to utrudniała. Ja nie neguję, że jedni będą jeździć do końca swoich dni, innym nie będzie to dane. Grunt to świadomość swoich możliwości. Sama miałam jakiś czas problem z jazdą o zmroku. Choć nie lubię tego robić to prosiłam męża o zmianę za kierownicą. Po wyleczeniu jeżdżę bez problemu. Świadomość - podstawa. Czasami trzeba odpuścić.

Mam tak samo. Do 2029 ważne, bezterminowe. Badania nie są potrzebne. Wymiana dokumentu jak DO.

Teraz, bo 50 lat temu mniej ludzi robiło PJ. Jak moje pokolenie dobije do tego wieku będzie nas na drogach więcej, bo ukończenie 18 lat było równoznaczne z robieniem PJ. Fakt mniej wypadków, bo jeżdżą wolniej. Sama widzę to po moim ojcu - ma 62 lata i jeździ dużo wolniej niż 20 lat temu. Po prostu już nie żyje w pędzie jak kiedyś, ma wywalone. Na wakacjach kiedyś jeździliśmy na dwa auta, teraz umawiamy się, że jedziemy tu i widzimy się na miejscu. My (uogólniam do młodszych kierowców, pomijam świeżaków) mamy częściej stłuczki i wypadki, bo po prostu nam się wszędzie spieszy. Sama się na tym łapię... Żyjemy w pieprzonym pędzie i to przekłada się na nasze prowadzenie auta.

Może był uderzony z zewnątrz? I tak sobie wgięcie było, było... I wyszło.

Mam klimatyzator przenośny z Lidla. Koszt około 900zł. Sprawdza się do osuszania powietrza. Ma zbiornik (zdejmujesz zaślepkę i wylewasz wodę).

Mam go od koleżanki. Warunki tam miał kiepskie (szklane Terra, łupki bukowe, karmiony sałatą i parę innych grzechów). Podszkoliłam się w tym co można, co nie, co trzeba - pogadałam z gościem z Fundacji Zła Podłoga i z Radkiem (chłopak pracuje w Niemczech przy żółwiach). Oni mi dużo wyjaśnili. Zarejestrowałam też w Starostwie. Szklarnia- z podnoszonym dachem (zautomatyzowana) jest planowana.

Grecki. Kuweta 120x60, codziennie spacery. Dogrzewanie grzewczą 8OW (bez światła, tylko grzanie) i do tego UVB T5 24W- cały sezon (poza zimą, bo hibernuje) Na ziemi, dosadzone rośliny(takie, które może jeść), basenik, kryjówki. Karmienie ziołami (urozmaicone), wapno, sepia, od czasu do czasu Biorept L i Testudo. Kąpanie 2x w tygodniu. Latem chcę mu zrobić wybieg 2,5x1,5m ze szklarnią itd. Edit. Czy się miały dobrze to Twoja opinia... Stepowe hibernują, potrzebują UVB i grzania... Trociny mogą spowodować zaczopowanie.

Generalnie to szukam na przyszły sezon, na wybieg zewnętrzny. Rozglądam się powoli co można zrobić, jak zrobić. Jeszcze będę szukać małej lodówki żeby móc przezimować żółwia w odpowiednich warunkach.

Coś co światło słoneczne na prąd przerabia.

Nie, w ciągu dnia te dwie lampy. W nocy żółw śpi, zimą też.