> Ale jakie okoliczności?

To, że niedługo mógłby go wykupić? Tak zrozumiałem.

> Jedziesz w trasę, np 500km i samochód psuje Ci się kilometr od celu. Mam rozumieć, że nie czujesz,

> że jesteś już prawie na miejscu tylko zamawiasz lawetę i holujesz z powrotem pod dom? W końcu

> samochód może się zawsze zepsuć i nieroztropne jest zakładanie najbardziej optymistycznego

> scenariusza o pomyślnym dojechaniu

Złe porównanie-wyjeżdżasz pożyczonym samochodem w 500-kilometrową podróż. 1km przed celem z jakiegoś powodu uderzasz w betonowy słupek i auto nie nadaje się do jazdy. Właściciel wysyła ci taksówkę, czy każe oddać auto i zapłacić za naprawę?

> Złe porównanie-wyjeżdżasz pożyczonym samochodem w 500-kilometrową podróż. 1km przed celem z

> jakiegoś powodu uderzasz w betonowy słupek i auto nie nadaje się do jazdy. Właściciel wysyła

> ci taksówkę, czy każe oddać auto i zapłacić za naprawę?

Czyli dalej argumentujesz wypożyczaniem. Ja odpadam, bardziej interesuje mnie ten konkretny przypadek niż poświęcanie się teoretycznym dyskusjom.

> Czyli dalej argumentujesz wypożyczaniem. Ja odpadam, bardziej interesuje mnie ten konkretny

> przypadek niż poświęcanie się teoretycznym dyskusjom.

Myślę, że jeśli zobowiąże się do spłaty wszystkich pozostałych rat i wykupu na wcześniej ustalonych warunkach, to leasingodawca powinien zgodzić się na odstąpienie od żądania zapłaty za naprawę.

> To by mogło zagrać gdyby kierownikowi zawinęli klucze z kurtki powieszonej na gwoździu w knajpie.

> W przypadku omawianym nie widzę na to szans

To już pewnie sąd zdecyduje, czy masz dobrą optykę

> uważam że rozsądna papuga dowiedzie, że kluczyki były zabezpieczone przed osobami trzecimi.

Osobami trzecimi jest każdy poza leasingodawcą i leasingobiorcą, chyba że w umowie zapisano inaczej, są jakieś wyłączenia - tak ja to widzę. A jeśli tak, to osoba trzecia wzięła i się przejechała i to dosłownie, a że bez uprawnień, to tego się będzie czepiał leasingodawca. Dlaczego miałby z tego rezygnować?

> ja bym w życiu nie odpuścił.

Spróbować zawsze można, chyba że dobry prawnik po przeanalizowaniu sprawy stwierdzi, że jednak nie warto, bo np. to i tamto...

> Inna sprawa, że u

> mojego dziecka słowa nie rusz znaczą nie rusz, a nie pożyczę, a później oddam.

Ile pociech - tyle pomysłów na wolny czas. Jedne są posłuszne, inne próbują życia, z różnym skutkiem...

> Gdyby jednak moja latorosl coś nawywijała i prawnik nie znalazł innego innego wyjścia to bym

> wolał zapłacić niż zrobić z dziecka złodzieja.

A to chyba większość, jak nie każdy rodzic, tak by zrobił. Co by się nie stało - to jednak Twoje/moje/jego/jej/ich dziecko, a że się stało? No cóż, jeśli tylko nikt nie zginął, to pozostałe straty można, a nawet trzeba, naprawić.